Waar blijft de lente?

Enkele weken terug dacht ik eindelijk lente, 's Morgens weer licht en genieten van het rijden met een opkomende zon. Het vrolijke fluiten van de vroege vogeltjes. Maar dat lijkt nu alweer voorbij het is weer frisser geworden en de zon maakt plaats voor grauw en grijs en gure noordoosten wind.
Ik hoopte op het paasweekend, we gaan zelfs kamperen dit weekend, maar ik vrees er een beetje voor.
Maar we zijn begin april en het kan alleen maar beter worden,...

Lichten gemonteerd

Enkele weken terug heb ik die nieuwe lichten dan gemonteerd. Hier even enkele foto's:

Ik heb de accu's gemonteerd met velcro's maar de lijm van de velcro's was niet sterk genoeg om deze aan de rubber van de accu's te houden. Dus nu liggen ze er voorlopig gewoon in de bak naast mij.

De kabels gaan via het instapgat naar binnen en daar heb ik ze bevestigd tussen velcro's zodat ik ze gemakkelijk kan verwijderen. Want ik ga deze lichten ook gebruiken om mee te nemen op de camping

Het bevestigen op de steuntjes van velomobiel.nl gaat zeer gemakkelijk. Het is echter niet mogelijk om de kapjes voor de spiegels nog te monteren als je de lampen gemonteerd hebt.

Resultaat, beter zien en gezien worden.

Lig je goed!?

Vorige week ben ik een andere route gaan rijden. Het is de route die ik 's avonds al nam, maar nu omgekeerd natuurlijk. Op het vroege uur is het er enorm rustig rijden, deze week was het volle maan dus het viel nog wel mee, niet helemaal donker. Ik heb bij www.mtb-led.com de lampjes besteld en ze zijn intussen ook geleverd. Ook de steuntjes voor aan de spiegels heb ik gevonden bij Velomobiel.nl die verwacht ik elk moment.

Lig je goed?

In het centrum van Roeselare-Beveren passeer ik een boekenwinkeltje waar wat mensen op straat lopen. Ze zijn nog niet gewend dat er velomobielen bestaan. Ze schrikken zich nog steeds een bult als ze je zien.  Ze roepen soms ook op je, deze keer riep er een man, "lig je goed?".

Aan de andere kant ik lag eigenlijk wel goed en ik stelde mij dan ook een wereld voor waar er miljoenen velomobielen rijden in plaats van auto's. Dat ligt gewoon beter voor deze wereld.

De eerste sneeuw

Oei, wegomlegging. Ik reed mij vast, moest achteruit, gelukkig heb ik de voetengaten niet gedicht en kon ik nog achteruit flinstonen. Ok, dan maar door het centrum van Roeselare en zo langs de Rumbeeksesteenweg naar het werk in Rumbeke.

 's anderen daags.....

Toevallig

Twee straten verder in Lichtervelde woont een collega velomobielrijder, een mooie gele Mango. We komen elkaar regelmatig eens tegen en hebben wel eens een praatje gemaakt. We rijden allebei richting Roeselare, alleen nemen we allebei een verschillende route. Hij passeert aan mijn deur en ik aan de zijne. Dus verleden week kwam ik hem toevallig tegen toen hij vertrok naar zijn werk.
Ik hield mij in en liet hem tot bij mij komen, wat er meteen opviel waren de extra lichten die aan de spiegels gemonteerd zijn van de Mango. 
Ik denk dat het deze zijn van de foto. Verbeter mij als het andere zijn. Wie heeft er trouwens nog ervaring met extra verlichting?
Enfin, in plaats van mijn gewoonlijke weg te vervolgen volg ik mijn gebuur op zijn weg naar het Roeselaarse. Het is donker en de twee velomobielen naast elkaar verlichten de weg als een auto. Voor mij was het de eerste keer om in het gezelschap van een andere velomobiel te rijden en ik vind het een toffe ervaring. Je kan een praatje maken en als het bergop gaat lijkt het ineens ook wat minder lastig te zijn om de top te halen.

Twee velomobielen naast elkaar verlichten de weg als een auto

We rijden langs rustige binnenweggetjes, meestal landbouwwegen. Links, rechts we laten de autostrade eens links liggen, dan over een brug en met flinke vaart terug naar beneden. Ik weet niet of ik deze route alleen nog zou terug vinden. 

Toen we aan de Bruanebrug kwamen gingen we uiteen. Hij had gezegd dat het iets om was, ik had niet echt verwacht dat er meteen ook 7 km extra op de teller gingen staan. Ik heb het verschil wel niet echt gemerkt en was toch nog op tijd op mijn werk. Ik heb in ieder geval genoten van de rit, bedankt buur, wellicht voor herhaling vatbaar.

Eerste sneeuw....

Toen ik donderdagavond naar buiten keek was het aan het sneeuwen in Lichtervelde, de eerste sneeuw deze winter. Vrijdagochtend dus ook de eerste keer sneeuw onder de wielen van 't Witje.

Eigenlijk valt het nog best mee, de meeste sneeuw is al weer verdwenen en de temperatuur ligt iets boven het vriespunt. In de zijstraten ligt er nog een laagje en ik rijd voorzichtig. Ik rem eens om te zien hoe de 't Witje zich gedraagt op een besneeuwd wegdek. 't Witje lijkt niet veel moeite te hebben en blijft mooi op zijn drie wielen zonder veel te gaan slippen, ik rijd dan ook niet te snel. Ook op het fietspad kan ik nog goed doorrijden, veel minder sneeuw dan ik verwacht had. 

De sneeuwdoop van 't Witje is nu een feit.

Zit er verwarming in je velomobiel?

Min 3 was het, vorige week.  Best wel koud maar het kan natuurlijk nog kouder. Hier in West-Vlaanderen hebben we eigenlijk niet zo snel heel lage temperaturen.
Eén van de redenen waarom je in een velomobiel rijdt is om minder koud te hebben.
Toen de vraag kwam, enigszins ludiek bedoeld, van zit er verwarming in je velomobiel. Kon ik niet anders dan zeggen... ja er zit verwarming in een velomobiel. Verbaasde reactie..
Het is hetzelfde als in de auto, daar gebruik je de warmte van de motor. In de velomobiel ben ik zelf de motor en het kan goed warm worden als je even doorfietst.
Voorlopig laat ik de openingen in de vloer nog open en ik heb dus ook nog geen kap op de velomobiel. Bij min 3 rijd ik nog altijd met warme handen zonder handschoenen. Ik zweet maar het is niet koud. Alleen mijn gezicht heeft het wat fris en ook de onderkant van de voeten is wat frisser.  Het is dus niet zo dat ik het koud heb in mijn stoeltje daarvoor zal het flink kouder moeten zijn.  Het is ook nog niet nodig om alles af te sluiten aan de Strada, er is genoeg verwarming aanwezig ;)

Strada wit carbon S141 of 't witje technisch

't Witje technisch bekeken.

• Uitvoering: Carbon velomobiel met carbon achterbrug
• Lengte: 2,65 m
• Breedte: 0,76 m carrosserie tot 0,80 m met de voorwielen
• Hoogte: 0,95 m
• Gewicht: Leeg onder de 29 Kg. 
• Draaicirkel: 8 m
• Kleur: Wit (RAL9010)
• Versnellingen: 27(3 X 9) Casette S11/12/13/14/16/18/21/24 Shimano HG80 9v/28
• Trapas: VP-MB606
• Pedalen: Shimano PD - A600 (SPD) met een kant voor gewone schoenen
• Ketting: KMC X9 SL Gold
• Banden:
• Voor: F-Lite 50-406 in zomer / Marathon plus 47-406 in winter
• Achter: Swalbe Kojak vouw 50-559 in zomer / Marathon plus 47-559 in winter
• Verlichting: 
• 2 koplampen in hoogte verstelbaar 
• 2 Led daglichten vooraan 
• 1 rood Led achterlicht 
• 2 rode remlichten achteraan ook te gebruiken als mistlicht 
• Knipperlichten oranje led voor en achter.
• Twee accu's: NiMH 12V 3,4Ah met acculader
• Claxon ingebouwd
• Bel
• 2 achteruitkijkspiegels (spiegelkapjes nog te montereren)
• 90 mm trommelremmen vooraan
• Mini vizier
• E2 lagers
• Risse astro achterdemper
• Armsteunen
• Nekrol Ventisit
• Steun voor drinkfles
• Steun voor GPS
• Km teller
• Trekhaaksteun met radical trekhaak

De prijs

Dan vraagt men ook altijd hoeveel kost een velomobiel,  't Witje heeft 7829,90 Euro gekost bij aankoop.  Maar er zijn al velomobielen vanaf 2895 Euro in bouwpakket en je kan natuurlijk nog duurder ook... 

Een velomobiel is niet te vergelijken met fietsen en auto's, de velomobiel is een voertuig met andere karakteristieken.  Ik vind ze prima voor dagelijkse verplaatsingen. Maar ik heb nog altijd een auto voor de langere afstanden en voor als ik eens iets moet vervoeren en een fiets ook voor een ritje samen met de vrouw of een korte afstand. Jammer genoeg is het autodelen nog niet goed genoeg georganiseerd, want dat had ik geen eigen auto meer nodig. 

Ik vond het de investering waard. 

Door de wind, door de regen

Ik word wakker. De wind huilt langs het raam, straks weer werken.  Het regent, maar niet te hard.
Ochtend ritueel....

winterbanden maken een zoemend geluid
Ik kom in de kelder plaats mijn badge en sleutels in de handige vakjes van de velomobiel tas, klap de ligstoel naar voren en stop mijn kabas achter het stoeltje in de staart. Stuurtje achter het dashbord weghalen, rem afzetten en we  zijn weg. De winterbanden maken een zoemend geluid over de betonnen vloer in de ondergrondse parking.
Ik duw 't Witje omhoog langs de te steile helling uit de kelder.

schuimkraag of niet..
De wind valt beter mee dan verwacht. De regen echter stelt mij voor een dilemma, schuimkraag of niet?  Met schuimkraag minder nat door de regen maar meer nat doordat de luchtstroming in de Strada veel minder is. Ik besluit om maar zonder te gaan rijden. Het is ook niet heel erg koud.

Onderweg kijk ik altijd even naar de vlaggen om te zien hoe de wind zit, de wind draait wat maar ik heb ze zowat rechtsvoor tegen als ik langs de Brugsesteenweg rijd, buiten een stevige zijwind heb ik eigenlijk van de wind heel weinig nadeel, aan de andere kant ook niet meer voordeel als het wind mee is. Ik noem de velomobiel dan ook wind neutraal. Het blijft constant regenen maar niet hard genoeg om toch maar de schuimkraag te plaatsen.

wat een geluk
De godganse dag heeft het geregend bij tijden heel hard, geen nood ik heb een kantoor job. Maar wanneer ik gedaan had met werken was het gestopt met regenen, wat een geluk..
Onderweg naar huis begon het steeds meer te regenen maar weer niet genoeg voor de kraag.
Toen ik 10 minuten thuis was begon het hard te regenen met flink wat ijzige hagel erdoor heen, lucky me....